In januari 2025 mocht ik een waardevolle retraite ervaren gebaseerd op het onderzoeken van je grondmelodie. Door verdiepende gesprekken en beweging kregen we een liefdevolle uitnodiging om in aandacht te zijn voor wat je drijft, wat je inspireert en wat energie geeft. Georganiseerd door Karin Sorbi, ontsproten uit de retraites van Paul de Blot SJ waar Karin jarenlang mede-facilitator van is geweest, ontstond een open onderzoekende reis naar elkaar en naar het zelf. Door zuster Christella en zuster Virgini ontvingen we een uitnodiging tot een innerlijke reis op de vraagstukken ‘verlangen en levensreis’. Deze werden geboden door een onderzoekende en creatieve middagsessie en een ochtendceremonie met een spirituele verdieping op het lied van heilige Franciscus van Assisi, beide sessies met persoonlijke uitwisseling met de zusters.
De gehele retraite stond in diepe spirituele verbinding en heeft bijgedragen aan een prachtige innerlijke reis. Mijn dank aan Karin, de zusters van Denekamp en mijn medereizigers.

In januari 2025 volgde ik de eerste retraite waarin Karin Sorbi gevolg gaf aan de vraag van Prof. Dr. Paul de Blot SJ om na diens dood dit deel van zijn werk voort te zetten.
Ik ken Karin al enkele decennia en ik wist dat zij dit niet lichtvaardig opvatte. Integendeel.
Er gingen vijf jaren en het schrijven van een boek aan vooraf.

Toen ik mij opgaf voor de retraite was dat niet zozeer voor mijzelf als wel om Karin een steuntje in de rug te geven. Hoe anders pakte het uit! Ik was mij niet bewust van het feit dat ik was weggedreven van mijn gevoel voor religiositeit. De keuze voor een klooster als locatie voor de bezinningsdagen brachten mij terug in het ‘Rijke Roomse Leven” van mijn jeugd, waaraan ik dierbare herinneringen koester.
De zorgvuldige en subtiele begeleiding van Karin, gecombineerd met de inspirerende en universele interventies van de Indonesische Zusters Franciscanessen geënt op het Franciscuslied waren een uitnodiging voor mijn ziel om weer te resoneren op een manier die ik rond mijn 35e levensjaar verloren had.
Ongelooflijk wat het tijdsbestek van een dinsdagmiddag 14:00 uur tot donderdagmiddag 16:00 uur moeiteloos in beweging heeft gebracht. Dit laatste ook letterlijk door milde fysieke oefeningen, eenvoudige kringdansen, wandelen en/of fietsen. Ik ben dankbaar voor de verdiepende ervaring.

Mijn dagen met mijn groepsgenoten in het klooster betekenden voor mij dat ik helemaal van de snelweg af was. Terug naar de kern: de eigen ademhaling, aandacht geven aan de ander en aandacht ontvangen van de ander. Ik bevond me in het gezelschap van vijf prachtige mensen. Ik voelde me opgenomen in een hard werkende en tevens volop genietende groep onder de exploratieve en zachte begeleiding van Karin. De dynamiek die hierdoor ontstond, werd nog verrijkt door de bijzondere bijdragen van zuster Christella en zuster Virgini: cadeaus die zomaar uit de hemel vielen. Beschikken de Zusters van Denekamp over de gave van helderziendheid waar het gaat om het naar boven halen van de grootste krachten in een groep…? De uitstraling van de meegemaakte retraite voel ik dagelijks.

Ik heb op deze retraite rijk geoogst: stilte in mezelf en met de natuur, open uitwisseling met de andere deelnemers, gastvrije zusters Franciscanessen, meditatie en op de laatste dag sacrale dansen. Dit heeft mij vele nieuwe inzichten en kameraadschap gegeven. Ook de aansluiting van zuster Christella en zuster Virgini op onze retraite met de ‘voetafdruk-oefening’ was heel bijzonder en voelde als een samensmelting van ieders weg en zoektocht naar roeping en levensbestemming.

Op deze bijzondere en serene plek bij de zusters van Denekamp, heb ik mijn tweede spirituele retraite mogen ervaren, georganiseerd en begeleid door Karin Sorbi, samen met mijn andere reisgenoten en een aantal lieve zusters. Een divers programma, waarin we verstillen, maar ook veel delen met elkaar. Ook de inbreng van de zusters en hun creativiteit heeft veel inzicht gegeven in ons leven. Door een eerdere retraite in Schotland, waar ik Karin heb ontmoet, werd ik geraakt door haar grote inspirator en vriend Paul de Blot SJ. De oprechte en pure interesse in de mens, heb ik deze dagen mogen ervaren. Zo mooi hoe een ieder naar elkaars levensverhaal luistert en meedenkt. Mede door mijn bijzondere fijne en lieve reisgenoten is dit een ervaring, die aanzet tot nadenken over het leven, onze missie en het mens zijn voor elkaar. Dankbaar ben ik voor deze dagen.

De retraite onder leiding van Karin Sorbi in het klooster van Denekamp heeft mij veel gebracht. De wens om een andere, diepere verbinding te ervaren is uitgekomen. Die daardoor ontstane diepe rust voel ik nog steeds en dat zegt bijna al genoeg. Dankzij Karin en de zusters van het klooster ontstond er een warme en veilige sfeer, waarin volledige openheid mogelijk was tussen de deelnemers. De manier waarop zij de persoonlijke verhalen van de groep verweefden in hun diensten en sessies maakte de ervaring heel compleet.
Het programma verliep organisch, er was structuur en zorgvuldigheid, maar ook ruimte voor flexibiliteit en afstemming op wat zich aandiende. Dat zorgde bij mij voor een gevoel van houvast en vrijheid. De variëteit van de oefeningen die gericht waren op denken, voelen en ervaren vormden een integraal geheel.
De locatie en faciliteiten droegen sterk bij aan de beleving. Alles was comfortabel en tot in de puntjes verzorgd. Het klooster en de tuin ademen rust, ruimte en inspiratie. De inzet van de zusters en medewerkers was voelbaar in ieder detail. Ik kijk terug op een retraite die niet alleen inspirerend en energie gevend was, maar ook verbindend en verdiepend. Een ervaring die ik van harte aanbeveel aan iedereen die ruimte zoekt voor bezinning, rust en nieuwe inzichten.

Tijdens de liefdevolle, inspirerende en speelse retraite van Karin Sorbi voelde ik me weer hemels licht en blij. Elke zwaarte op mijn hart verdween als sneeuw voor de zon. Mede door de geweldige ambiance van het klooster in Denekamp. Waarbij de vijf Franciscanessen uit Indonesië mij mystieke ervaringen brachten met hun meerstemmige zang en ‘clair voyances’. Karin bedank ik in het bijzonder voor deze ervaring. She is simply the best.

Dit was mijn vierde retraite waaraan ik deelnam en de eerste onder leiding van Karin Sorbi. Op haar eigen wijze, met inspirerende muziek, gedachten en oefeningen, zette zij de retraites met onder andere het gedachtengoed van Paul de Blot SJ voort. Spiritualiteit begint bij liefde voor jezelf, is de gedachte. Door minder streng te zijn naar mezelf heb ik een paar interne overtuigingen die me belemmerden beter leren hanteren.
Ik ervoer een verdieping met mezelf en in de ontmoeting met de medereizigers. Je bent. Vaak zijn er geen woorden voor.
Het klooster van de Zusters Franciscanessen in Denekamp bood een mooie plek met veel natuur om een paar dagen stil te staan en te reflecteren op je leven. De Indonesische zusters creëerden een prettige ambiance, deelden hun eigen verhaal en zongen uit het hart. Zij waren evenzo een spiegel en dat heeft ook impact op je eigen proces. Bij jezelf thuiskomen.
Het geheel was een verrijkende ervaring tijdens mijn sabbatical in een prachtige omgeving met een fijne groep. Met erg goede begeleiding door Karin Sorbi.

De retraite onder leiding van Karin Sorbi met medewerking van de Zusters Christella en Virgini in het Franciscushuis heb ik beleefd als een ‘wake up call’ in verbondenheid en gemeenschapszin. Mijn hoofd vol stress verdween door de onderdompeling in een oase van serene energie. De gehele omgeving was een ervaring van zachtheid: de vriendelijke tuinmannen, de toegewijde mensen die de maaltijden verzorgden, de koffieman over de meest smaakvolle koffie uit de automaat en de andere medereizigers. Heel bijzonder vond ik de middag met de Zusters die naadloos aansloot op de oefeningen en gesprekken onder begeleiding van Karin. Even speelde niet wie gelijk of ongelijk heeft in deze wereld met tegenstellingen en conflicten. Ik ervaarde eenheid, Eén-Zijn. Hierover ging ook de eerste lezing met een tekst van apostel Paulus waartoe ik door Zuster Christella werd uitgenodigd deze voor te lezen in de kapel. Indrukwekkend was de video waarin de Zusters het verband legden tussen opmerkingen uit de groep en de woorden van Franciscus. De liefdevolle handreiking van Karin en de Zusters heb ik in grote dankbaarheid ontvangen.

Waar geef ik mijn tijd aan? Die tekst, in combinatie met de afbeelding van een vergroende, verstilde stenen trap in de kloostertuin, lieten mij niet meer los. Karin Sorbi ken ik van jaren geleden en ik wist, dat zit wel goed. Ik merkte een sterke behoefte in mezelf om te vertragen en te voelen waar ik sta. Vooral dat voelen kwam omhoog. Hoe vaak ga ik daar niet aan voorbij. Door, door, door... Ook wil ik al een tijdje meer creatief bezig zijn. Maar het lijkt wel te stokken. De ochtend na de 1e dag voelde ik me echt indalen. In mijn lijf en op die plek. Wat ontzettend fijn. Er helemaal te zijn en vanuit die verbinding ontspannen gesprekken te voeren. De combinatie van muziek, tekst, verstilling, de fijne plek, contact met elkaar en buiten lopen. Dit alles deed me goed. Het gesprek met de zusters was een bijzondere verdieping, persoonlijk, creatief en bemoedigend. Het geheel was een bedding voor de vorming van iets nieuws. De retraite kwam voor mij op een goed moment. Verbinding maken met mezelf en mijn pad. Intussen heb ik een teken- & schildercursus geboekt en kom ik vanuit die verbinding in de versnelling. Ik kan het iedereen aanraden, deze 2,5 dagen zelfzorg. En zorg voor elkaar.

Nu terug voelend op de 2,5 dagen retraite in het klooster in Denekamp onder leiding van Karin Sorbi, merk ik dat ik me gedragen voel na deze ervaring. Toen de uitnodiging voor deze retraite binnen kwam, voelde ik gelijk, hier wil ik bij aanwezig zijn. Ik word altijd heel blij van de mooie warme en oprechte energie van Karin. Dit is wederom bevestigd tijdens de retraite.
Natuurlijk eerst omschakelen na de hectiek van mijn dagelijks leven. En dat duurde even. Gelukkig werd er gelijk een veilige, warme omgeving gecreëerd door Karin zodat we binnen een paar uur geland waren, mede ook door de rust en de eenvoud binnen het klooster. Het mediteren op reflectievragen, die we samen bespraken, gaf mij de ruimte om naar mijn gevoel te gaan. Ook heb ik genoten van de verbondenheid met de lieve mededeelnemers, die ontstond doordat we ons kwetsbaar op durfden te stellen.
De afwisseling, met zang, wandelingen en de creativiteit samen met de nonnen zorgde voor een stuk luchtigheid tussendoor, als mede het wijntje dat we konden nuttigen in de huiskamer ‘s avonds na onze intensieve dagen.
Het moment waarop ik mijn presentatie gaf over wie ik ben en waar ik trots op ben, voelde als thuiskomen in mijzelf. Deze dagen hebben mij, kracht, rust en (zelf)vertrouwen gegeven.
Dankbaar kijk ik terug op dit pad dat Karin zo liefdevol heeft begeleid.

Precies twee weken geleden arriveerde ik (samen met Monique) bij de Zusters van Denekamp in hun klooster. Deze locatie alleen al, mooi in het oude groene Twente tegen de Duitse grens, brengt je terug in tijd en tot rust. Het klooster zelf is echter verre van oud en sleets, zoals je eigenlijk zou verwachten, maar goed onderhouden en strak geregeld. De zusters hebben hun klooster als spiritueel centrum goed op orde en al snel voel je je er thuis en besef je dat dit een mooie plek is om een retraite te houden. Aangezien dit mijn eerste retraite is wist ik niet precies wat te verwachten, maar bij het welkom van Karin Sorbi samen met de groep van zeven personen voelde het al snel vertrouwd. De oefeningen, de (eigen) reflectie en de groepssessies zijn mooi en soms intens en worden goed geleid en zacht gestuurd door Karin. Met de groep ook na de sessies mooi afgesloten met een drankje, dat kan ook in het klooster(hotel)!
Ik kwam zelf vooral om te werken aan mijn interne rust en gejaagdheid. Na twee dagen retraite voelde dat al stukken beter en de handvaten die ik van Karin meekreeg waren mooie spiegels. Kortom, een mooie ervaring.